Lokalizacja: Strona główna >> Klimat obszarow zurbanizowanych

Klimat obszarow zurbanizowanych

Początki badań klimatu miasta w XIX wieku przez rewolucję przemysłową. Zmiany klimatu miasta w wyniku zanieczyszczenia powietrza. Prekursorzy badań klimatu Londynu:
- Howard (1933) - określenie wyspy ciepła,
- Rassel (1892) – wpływ zanieczyszczeń na klimat i zdrowie mieszkańców (dla Londynu).
Badania rozszerzyli
- Chandler (1965, 1970), Oke (1970) – budowa aglomeracji dużych miast.
Szczególne cechy klimatu miasta są wywoływane przez:
 Nowe, sztuczne pokrycie ulic, placów, dachów,
 Wyższe temperatury uwarunkowane łącznym działaniem pokrycia powierzchni,
 Niska wysokość względna, ruch powietrza,
 Ograniczone promieniowanie słoneczne,
 Zmiany chemicznego składu powietrza, pogorszenie klimatu akustycznego, możliwość skażenia bakteriologicznego.
Makroklimat jest to zespół czynników kształtujących klimat na dużym obszarze przez tak zwane czynniki wyższego rzędu, to jest: szerokość geograficzną, położenie nad poziomem morza, oddalenie od mórz i oceanów oraz właściwości napływających mas atmosferycznych. Mezoklimat obejmuje mniejsze obszary i jest związany z jego specyficznymi oraz wyróżniającymi się cechami fizycznogeograficznymi, zwłaszcza orografią , występowaniem zbiorników wodnych, kompleksów leśnych, czy większych zespołów urbanistycznych. Jest on także określany jako klimat miejscowy. Mikroklimat obejmuje zwykle obszar do małych i średniej wielkości powierzchni, na przykład polany leśnej, form topograficznych i ich części. Tworzy go charakterystyczny dla danego obszaru zespół zjawisk i procesów atmosferycznych, które kształtują się pod wpływem właściwości fizycznych danego obszaru, w tym także cech wynikających z położenia geograficznego.
Cechy klimatu obszarów zurbanizowanych – wyspa ciepła. Klimat miasta wyróżnia się z otoczenia przez tworzenie wyspy ciepła zmieniającej cechy klimatu. Promieniowanie słoneczne jest to podstawowe źródło energii, które warunkuje procesy fizyczne, fizyczno-chemiczne, biochemiczne i biologiczne na Ziemi. Natężenie promieniowania słonecznego docierającego do powierzchni ziemi w dużej mierze zależy od czynników planetarnych: szerokości geograficznej, wysokości słońca nad horyzontem, gęstości optycznej atmosfery, oraz czynników lokalnych – nachylenia powierzchni, wielkości zachmurzenia, zasłonięcia horyzontu. Bilans cieplny ulic i placów. Warunki cieplne kształtują się między innymi przez:
- wysokość zabudowy,
- szerokość ulic,
- powierzchnię placów śródmiejskich.
Z ogólnej ilości promieniowania, jaką otrzymuje kanion w ciągu dnia 60% jest przekazywana do powietrza w postaci ciepła odczuwalnego, ok. 30% jest magazynowana w materiałach budujących kanion. Pozostałe 10% zużyte jest na ewapotranspirację z podłoża kanionu. Średnie natężenie składowych bilansu promieniowania na placu jest wyższe o ok. 18% niż w terenie pozamiejskim. Osłabienie promieniowania jest zależne od stopnia zasłonięcia horyzontu oraz stopnia zanieczyszczenia powietrza. Suma strumieni cieplnych w porze popołudniowej na placu śródmiejskim jest wyższa o ponad 60% aniżeli w terenie pozamiejskim. Albedo nawierzchni placów i budowli nie ulega zmianom sezonowym i jest niższe o 8% od albedo powierzchni naturalnych.
Warunki solarne miast:
 W Warszawie wskutek zanieczyszczenia atmosfery promieniowanie słoneczne jest mniejsze przeciętnie o 10%.
 Na obszarze Górnego Śląska, w Chorzowie, wysoki stopień zanieczyszczenia atmosfery powoduje ograniczenie promieniowania o ok. 60%.
 W Krakowie promieniowanie w zimie jest niższe o 30-40% ale występują sytuacje gdy maleje ono aż o 60%.
 W ciągu roku suma promieniowania jest niższa o 15% w stosunku do obszaru podmiejskiego. Dla porównania obniżenie promieniowania na obszarach zurbanizowanych Kanady wynosi 79%, w USA ok. 18%, a w Japonii 30%.
Wilgotność powietrza:
 Wilgotność względna na obszarach zurbanizowanych kształtuje się odmiennie niż w środowisku naturalnym.
 Zależna jest od temperatury powietrza z jednej strony, a od wielkości parowania z drugiej.
 Do zmniejszenia wilgotności względnej przyczyniają się zanieczyszczenia powietrza, zwłaszcza te, które mają właściwości higroskopijne (na przykład pyły, sadze i tym podobne).
 Średnia nocna wilgotność względna powietrza w miastach strefy umiarkowanej jest o 6% niższa niż w obszarach pozamiejskich.
 Wykazuje ona zróżnicowanie w przebiegu dobowym i rocznym:
- latem wilgotność względna w centrum miasta w stosunku do obszarów pozamiejskich jest niższa przeciętnie o 8%, a zimą o 2%,
- ma to niekorzystny wpływ na klimat miasta i powoduje latem parność zwiększoną, a zima ochłodzenia i przemrożenia.
Opady atmosferyczne:
 wzrost w atmosferze nad miastem,
 wzrost jąder kondensacji,
 stały dopływ powstającej w procesach technologicznych energii cieplnej i pary wodnej, tworzy sprzyjające warunki do kondensacji pary wodnej i występowaniu opadów,
 prądy konwekcyjne związane z miejską wyspa ciepła powodują transport pary wodnej,
 wzrost ilości opadów na obszarach zurbanizowanych powodowany jest także szorstkością podłoża i zmniejszoną prędkością wiatru.
Rozkład opadów w mieście:
 wzrost ilości opadów atmosferycznych w obszarach zurbanizowanych występuje po stronie zawietrznej. Średnie sumy opadów są tu wyższe o 5 – 30%od występujących w innych częściach miasta,
 w dzielnicy centralnej i przemysłowej Krakowa sumy roczne opadów są wyższe o ok. 25% e stosunku do przedmieścia.
Cyrkulacja powietrza. Podstawową przyczyną powstawania wiatru jest energia promieniowania słonecznego docierająca do powierzchni ziemi, powodująca różne jej nagrzanie, zaś przyczyną bezpośrednią jest zróżnicowana temperatura warstwy powietrza przylegającej go gruntu, która powoduje, że gęstość i ciężar powietrza oraz ciśnienie są nierównomiernie rozłożone. W atmosferze nad obszarami zurbanizowanymi Lewińska wyróżnia cztery typy ruchu powietrza:
- ruch poziomy (wiatr),
- ruch pionowy (konwekcyjny lub turbulencyjny),
- ruch falowy,
- ruchy ześlizgowy i wślizgowy, związane z nasuwaniem się powietrza cieplejszego na chodne i odwrotnie.
Rodzaje powierzchni a szorstkość:
Wpływ rodzaju powierzchni na współczynnik szorstkości w centymetrach:
- powierzchnia gładka – lód 0,001,
- powierzchnia częściowo pokryta śniegiem 0,3,
- nagi grunt 1,
- pokrywa roślinna o wysokości 0,0 3,0 – 1,0,
- pokrywa roślinna o wysokości 4,0 50 – 20,
- pokrywa roślinna o wysokości 11 20 – 4,0,
- pokrywa roślinna o wysokości 21 30 – 5,0,
- miasta 100,
- centrum miasta 200.

Tagi: badania, różne

Reklama

pozycjonowanie stron poznańwindykacja warszawapieczęć windykacyjna
projektowanie stron, milionerzy gra, Praca Katowice, słownik języka holenderskiego, BLC4u Polski, szkolenia kontrola zarządcza