Lokalizacja: Strona główna >> Gleby oraz wody >> Woda w miescie
Woda w miescie
Stosunki wodne na terenach zurbanizowanych – są to stosunki zmienione przez człowieka. Kolejność zmian środowiskowych obszarów zurbanizowanych: 1) zmiany stosunków wodnych na obszarach zurbanizowanych w miarę postępu urbanizacji, 2) migracja ludności.
Kanalizacja odkryta i zakryta w miastach: Gdańsk – 3 pasma równoległych ulic, połączone były poszczególne posesje – XVII wiek. W XVIII wieku zaczęto pokrywać deskami rowy, do których spływała woda z kanalizacji. Przekształcenia stosunków wodnych Gdańska: 1) regulacja sieci hydrograficznej, 2) budowa kanałów, 3) nawodnienie fortyfikacji miejskich.
Wały i fosy Wrocławia. Najstarsze elementy – Ostrów Tumski – kościół, elementy zamku – wbudowane w dom sióstr zakonnych. Najstarszy system zmian stosunków wodnych: mury obronne Rynku i Nowego Targu. Wzdłuż murów było nawodnienie (fosa). Zachowała się tylko ta przy Podwalu, okolice ulicy Kazimierza Wielkiego; fosę zasypano; zbierała nieczystości – nie ma obecnie po niej śladu.
Kraków – zmiany hydrograficzne: 1) zmiany w XII wieku; 2) powstanie wysp – w wyniku meandrowania Wisły, zasięg wysp zależał od działalności rzeki; 3) skracanie biegu Wisły – odcięcie zakola po Wawelem; 4) wiek XV – XVII liczne zmiany – między innymi młyny; 4) wiek XIX – 3 ważne przekopy wykonane dla celów żeglugowych; 5) powstanie stawów hodowlanych; 6) obwałowanie rzeki – pierwsze próby ochrony miasta przed powodzią w XVIII wieku – wały ziemne – chroniły miasto i pole.
Zmiany stosunków wodnych po II Wojnie Światowej:
1) skrócenie o 4,3 km biegu Wisły na potrzeby żeglugi – wyprostowano ją, zwiększony spadek, erozja boczna zwiększona,
2) zmiany gęstości sieci rzecznej o 14 % w stosunku do okresu przedwojennego (zasypano ją) 3) budowa nowych koryt – nowe wybetonowane koryta,
4) zmiana biegu cieków i reżimu termicznego Wisły,
5)obniżenie głębokości zalegania zwierciadła wód gruntowych.
W latach ’60 XX weku:
1) zrzuty podgrzanych wód z elektrociepłowni ze Skawiny podniosły temp. Wisły o około 7,5C,
2) zanik zjawisk lodowych na Wiśle,
3) pokrywa lodowa utrzymuje się od początku stycznia do I dekady lutego.
Zmiany hydrograficzne w dolinie Wisły pod Krakowem:
1) bardzo dużo zmian – liczne cieki wyprostowane – stare meandry, powódź w 1997 roku.
We Wrocławiu:
1) powódź w 1997 roku,
2) Odra na terenie miasta przyjmuje dopływy spod miasta,
3) wody, które docierały do Odry – Odrą starą i miejską były podpiętrzone przez wody Bystrzycy, Ślęzy pokryły się z falą powodziową – katastrofalne skutki. Woda nie spływała w dół rzeki, tylko podniosła się do góry i zalewała przybrzeżne tereny. Powyżej mostu Grunwaldzkiego nie ma dobrych umocnień.
Warszawa – miasto jest na krawędzi zasięgu wód powodziowych. Ich zasięg nie obejmuje budownictwa. Zagrożone jest tylko część Praska – zalana w XIX wieku.
Zmiany stosunków wodnych na terenach o nasilonej antropopresji:
1) wzrost udziału sztucznych powierzchni,
2) ograniczenie infiltracji opadowej,
3) przyspieszony spływ powierzchniowy,
4) przyspieszony spływ ze zlewni rowami i kanałami,
5) zmniejszenie powierzchni o naturalnym pokryciu,
6) wzrost terenów zmeliorowanych,
7) wzrost nachylenia koryt ściekowych,
8) okresowe przeciążenia.
Reklama
| pozycjonowanie stron poznań | windykacja warszawa | pieczęć windykacyjna |